Abstract & Interface 

รู้จักกับ Abstract Class

• Abstract Class เป็นคลาสว่างเปล่า (ในภาษาโปรแกรมอื่นๆ อาจจะเรียกว่า Template) ไม่สามารถสร้างออบเจ็กต์ได้ แต่สามารถสืบทอดต่อไปได้ แล้วเราค่อยปรับแต่งองค์ประกอบภายใน        (ทั้งแอตทริบิวต์ และเมธอด) จนกลายเป็นคลาสใหม่ คราวนี้ก็จะสร้างออบเจ็กต์ได้ 
• รูปแบบการสร้าง Abstract Class 

abstract class ชื่อคลาส
{ }

• รูปแบบของเมธอดใน Abstract class

abstract ชนิดของการคืนค่า  ชื่อเมธอด (พารามิเตอร์);  

{  return ชื่อตัวแปรในการคืนค่า ;  }

• ตัวอย่าง

• รูปแบบการเรียกใช้งาน Abstract Class 

class ชื่อคลาส extends ชื่อAbstractClass

• ตัวอย่างการเรียกใช้งาน

Interface คืออะไร

Interface ก็มีลักษณะคล้าย Abstract Class ที่ทำงานในลักษณะที่เป็น Template (หรือทำเป็นต้นแบบเอาไว้) แต่ไม่ได้กำหนดคำสั่งการทำงานใดๆ ให้กับเมธอดใน Interface 

• รูปแบบ Interface มีดังนี้

public ชนิดของการคืนค่า ชื่อเมธอด(พารามิเตอร์);

• ส่วนรูปแบบของเมธอดภายใน Interface มีดังนี้

public interface ชื่อของInterface
{                                                              }

• รูปแบบการเรียกใช้งาน Interface

public class ชื่อคลาส Implements ชื่อInterface

{                                                                              }

• ตัวอย่าง

ใช้ Interface สร้าง Multiple Inheritance 

• Multiple Inheritance คือการสืบทอดคุณลักษณะจาก SuperClass หลายๆ คลาส สู่คลาส SubClass คลาสเดียว เช่นคลาส Child จะมาจากคลาส Father กับคลาส Mother ดังนั้นมันจึงมีแอตทริบิวต์ และเมธอดจากทั้งสองคลาสมารวมกัน

• รูปแบบการเรียกใช้งานหลาย Interface

public class ชื่อคลาส implements ชื่อInterface1,ชื่อInterface2,…, ชื่อInterfaceN

{                               }

Interface Collection 

• เรื่อง Interface Collection นี้เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับโครงสร้างข้อมูล ไม่เกี่ยวข้องกับการสืบทอดหรือการใช้งาน Interface แบบเดิมเรากล่าวถึงในด้านบนเท่าไรนัก

Collection คืออะไร

• Collection เป็น Interface ที่มีเมธอดช่วยเก็บโครงสร้างข้อมูล โดยสามารถจะระบุหรือไม่ระบุลำดับความสำคัญของสมาชิกก็ได้ และสามารถที่จะกำหนดให้ค่าข้อมูลของสมาชิกซ้ำกันหรือไม่ก็ได้
• Collection มีเมธอดที่สำคัญดังนี้
• boolean add(Object element)  
• boolean remove(Object element)
• int size( )
• boolean isEmpty( )
• boolean contains(Object element)

Set คืออะไร

• Set เป็น Interface ที่มีเมธอดช่วยเก็บโครงสร้างข้อมูล สืบทอดมาจากอินเตอร์เฟส Collection โดยค่าข้อมูลของสมาชิกจะไม่สามารถซ้ำกันได้ และลำดับของสมาชิกไม่มีความสำคัญ คลาสสำคัญที่ implement อินเตอร์เฟส Set คือคลาส HashSet

Inheritance และ Encapsulation

Inheritance คืออะไร

• Inheritance เป็นการสืบทอดคุณลักษณะ และพฤติกรรม ถ้าจะยกตัวอย่างง่ายๆ ก็เช่น แม่สุนัขสามารถเห่าได้เฝ้าบ้านได้ ลูกสุนัขก็สามารถเห่าได้และเฝ้าบ้านได้ เช่นกัน

• ในการเขียนโปรแกรมภาษา Java นั้นเราไม่จำเป็นต้องสร้างคลาสขึ้นมาใหม่เองทั้งหมด แต่เราสามารถใช้คลาสที่มีคนสร้างไว้ หรือที่เราเคยสร้างไว้อยู่แล้วมาใช้ให้เป็นประโยชน์ได้ 

เรื่องเกี่ยวกับการ Inheritance ที่ต้องรู้

เรื่องเกี่ยวกับการ Inheritance จะมีส่วนประกอบหลายส่วนประกอบกันที่คุณต้องทำความรู้จักดังนี้

• SuperClass เป็นคลาสที่เป็นต้นแบบให้คลาสอื่นสืบทอดคุณสมบัติ
• SubClass เป็นคลาสที่สืบทอดคุณสมบัติจากคลาสอื่น
• FinalClass คลาสที่ไม่ยอมให้คลาสอื่นสืบทอดคุณสมบัติ
• Override method การปรับเปลี่ยนคุณสมบัติของเมธอดในคลาสลูกให้ต่างจากคลาสแม่

รู้จักกับ SuperClass และ SubClass

• SuperClass เรียกง่ายๆ ว่า คลาสแม่ เป็นคลาสที่เป็นต้นแบบให้คลาสอื่นสืบทอดคุณลักษณะ เช่นคลาส Animal เป็น SuperClass ของคลาส Lion, คลาส elephant, คลาส Tiger, คลาส Dog และคลาส Cat
• SubClass เรียกง่ายๆ ว่า คลาสลูก เป็นคลาสที่สืบทอดคุณลักษณะ (ทั้งแอตทริบิวต์ และเมธอด)

อะไรที่สืบทอดไปสู่ SubClass ได้และไม่ได้

• สิ่งที่ SuperClass สามารถสืบทอดไปสู่ Subclass ได้ก็คือแอตทริบิวต์ และเมธอด นั้นคือ SubClass สามารถเรียกใช้งานแอตทริบิวต์ และเมธอดที่สืบทอดมาจาก SuperClass ได้นั่นเอง (เหมือนกับได้รับมรดกมาแล้วก็มีสิทธิใช้งานได้เต็มที่)
• ในการเรียกใช้แอตทริบิวต์ และเมธอดของคลาสลูกจะใช้การสร้างออบเจ็กต์ขึ้นมา แล้วใส่เครื่องหมาย . ตามด้วยชื่อเมธอดที่ต้องการเรียกใช้ในคลาสแม่นั่นเอง
• สิ่งที่ไม่สามารถสืบทอดจาก SuperClass ไปสู่ SubClass ก็คือ Constructor

อะไรที่สืบทอดไปสู่ SubClass ได้บ้าง

• ตัวอย่าง

รู้จักกับ Override method

• Override method  เป็นการแก้ไขเมธอดที่สืบทอดมาจากคลาสแม่ ซึ่งการ Override เมธอดในคลาสแม่นั้น คลาสลูกจะต้องมีชื่อของเมธอด ,ค่าส่งกลับออกจากเมธอด และค่าอาร์กิวเมนต์เหมือนคลาสแม่ แต่จะปรับปรุงการทำงานภายในที่ไม่เหมือนกับคลาสแม่  
• ตัวอย่าง 

รู้จักกับ FinalClass

• FinalClass คือคลาสที่ใช้คีย์เวิร์ด final กับตัวคลาส ทำให้เป็นคลาสที่ไม่สามารถืบทอดคุณสมบัติได้ 
• แต่หากกำหนดคีย์เวิร์ด final ให้กับเพียงแค่บางเมธอดภายในคลาสที่เป็นแม่แล้ว จะทำให้คลาสลูกที่สืบทอดจากไม่สามารถแก้ไขข้อมูลต่างๆ ภายในเมธอดที่สืบทอดจากคลาสแม่ได้ (แต่คลาสแม่ยังสืบทอดต่อไปได้อยู่)

Encapsulation การซ่อนรายละเอียด

• Encapsulation คือการป้องกันไม่ให้ออบเจ็กต์ภายนอกเข้าถึงข้อมูลได้อย่างอิสระ เนื่องมาจากออบเจ็กต์มีคุณสมบัติ Encapsulation ซึ่งทำให้ผู้สร้างคลาสสามารถจำกัดสิทธิในการใช้งานฟิลด์ (ซึ่งก็คือ แอตทริบิวต์) และเมธอดได้ ดังนั้นอาจมีฟิลด์ หรือเมธอดบางตัวที่ผู้ใช้ไม่รู้จักและไม่เคยเห็นมาก่อนเลยก็ได้ (แต่ต้องมีไว้เพื่อให้ทำงานได้สำเร็จลุล่วง)
• เช่นในการขับรถยนต์ ผู้ขับขี่บางคนรู้วิธีการขับรถ สามารถขับรถยนต์ได้ แต่ไม่จำเป็นต้องรู้ว่าเครื่องยนต์แต่ละชิ้นส่วนภายในรถยนต์ทำงานอย่างไร สอดประสานกันอย่างไร ซึ่งเราเรียกการซ่อนส่วนที่ไม่จำเป็นต้องรู้นี้ว่า Encapsulation

Package : การมัดรวมคลาสเข้าไว้ด้วยกัน

• Package เป็นการรวบรวมคลาส และอินเตอร์เฟสต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกันไว้ในที่เดียวกัน เพื่อความสะดวกในการเรียกใช้งาน ซึ่งในหนึ่ง Package จะมีได้หลายคลาส เช่นคลาสที่เราเคยใช้งานเกี่ยวกับการคำนวณเชิงตัวเลขก็ถูกนำมารวมไว้ด้วยกัน เป็นต้น
• แพ็คเกจมาตรฐานที่เก็บคลาสต่างๆ ที่ช่วยอำนวยความสะดวกไว้ให้เราใช้งาน ซึ่งตัวที่นิยมใช้งานมีดังนี้   java.applet     java.awt     java.io     java.net     java.lang     java.swt    java.util 

Package : การมัดรวมคลาสเข้าไว้ด้วยกัน

• รูปแบบการสร้างแพ็คเกจ

package ชื่อแพ็คเกจ.ชื่อแพ็คเกจย่อย ;

public class ชื่อคลาสภายในแพ็คเกจ

{

คำสั่งภายในคลาส

}

• การออกแบบ Package ต้องออกแบบให้แน่ใจว่าแพ็คเกจของเราจะประกอบด้วยคลาสอะไรบ้าง,  คลาสเหล่านั้นมีความสัมพันธ์ (สืบทอดต่อกันมา) อย่างไร ซึ่งวิธีที่ง่าย และ ชัดเจนที่สุดก็คือ ออกแบบโดยวาดลงไปในกระดาษก่อน
• รูปแบบการเรียกใช้งานแพ็คเกจ

import ชื่อแพ็คเกจ.ชื่อแพ็คเกจย่อย.ชื่อคลาส ;

• หรือ import ชื่อแพ็คเกจ.*

รู้จัก และใช้งาน Constructor

Constructor คืออะไร

• Constructor หรือ Constructor method คือเมธอดที่มีชื่อเดียวกับคลาส ซึ่งเมื่อออบเจ็กต์ใดๆ ถูกสร้างขึ้นมาในคลาสแล้ว แล้วเมธอดนี้จะถูกเรียกใช้ทันที 

• โดยทั่วไปทุกคลาสจะต้องมี Constructor แต่ถ้าคลาสที่เราสร้างนั้นไม่มี Constructor ไว้เลย ตัวคอมไพเลอร์เองจะทำการสร้าง Constructor ขึ้นมาให้โดยอัตโนมัติ เรียกว่า “default constructor”

ความแตกต่างระหว่าง Constructor กับเมธอดทั่วไป

• Constructor จะต้องมีชื่อเหมือนชื่อคลาส
• Constructor จะไม่มีการส่งค่ากลับ และไม่มี void

การสร้าง Constructors

• เราสามารถสร้าง Constructor ขึ้นใช้งานเองได้ โดยพารามิเตอร์ที่เราสร้างขึ้นนี้สามารถกำหนดตัวแปรพารามิเตอร์ให้กับโปรแกรมได้ด้วย หรือจะเขียนคำสั่งสั่งงานโปรแกรมอย่างเดียวโดยไม่ต้องการกำหนดพารามิเตอร์ให้กับโปรแกรมก็ได้
• แต่ถ้าคุณกำหนด Constructor ให้มีการรับพารามิเตอร์ไว้แล้ว ต้องมีค่าพารามิเตอร์ให้สอดคล้องกับ Constructor ด้วย

ตัวอย่างเพื่อศึกษาการสร้าง Constructors

Overloading Constructors

• คอนสตรัคเตอร์สามารถทำเป็นเมธอดแบบ Overloading ได้ เมธอดแบบนี้คือเมธอดที่มีชื่อเหมือนกันหลายๆ ตัวซึ่งแต่ละตัวมีการรับพารามิเตอร์ที่แตกต่างกัน เช่น 
• public Student(String ID, String Name, int Age)
• public Student(String Name, String Address)
• public Student(int Age)
• ตัว Constructor เอง สามารถเรียกใช้งาน Constructor อื่นที่อยู่ในคลาสเดียวกันได้ด้วย this
• ตัวอย่าง

เรียกใช้ Constructor ในคลาสบรรพบุรุษด้วย super

• ในการเรียกใช้งาน Constructor ของคลาสบรรพบุรุษ เราสามารถเรียกใช้งานได้ด้วยคำสั่ง Super

 คลาสบรรพบุรุษ คืออะไร

• ในการสร้างคลาส เราสามารถสร้างคลาสที่สืบต่อจากอีกคลาสหนึ่งได้ อาจเรียกงายๆว่าคลาสแม่(Super class) กับ คลาสลูก(Sub Class) ซึ่งคลาสลูกจะสืบทอดคุณสมบัติบางประการจากคลาสแม่

การใช้งานคำสั่ง Super

• การใช้งานคำสั่ง Superหากในคลาสลูกมีคำสั่ง Super ปรากฏอยู่ โปรแกรมจะกระโดดไปทำงาน Constructor ที่อยู่ในคลาสแม่ แล้วค่อยกลับมาทำงานภายใน Constructor ที่อยู่ในคลาสของตัวเอง โดยเวลาจะเขียนคำสั่ง super ต้องเขียนไว้บรรทัดแรกสุดของ Constructor คลาสลูกเท่านั้น

ตัวอย่างการใช้งานคำสั่ง Super

การใช้งานเมธอดสำเร็จรูป

เมธอดสำเร็จรูปเกี่ยวกับสตริง 

• รูปแบบการใช้งาน

System.out.print ( “ข้อความ”); 

System.out.println ( “ข้อความ”); 

System.out.print ( “ข้อความ”+ ตัวแปร);

System.out.print (ตัวแปร +“ข้อความ”);

System.out.print ( “ข้อความ” + ตัวแปร + “ข้อความ”);

System.out.print (ตัวแปร );

การจัดรูปแบบการแสดงผลตัวเลข

• ก่อนจะใช้งานเราต้องเพิ่มคำสั่ง 

           import java.text.* // บนสุดของโปรแกรม

• รูปแบบการใช้งาน

DecimalFormat ชื่อออบเจ็กต์ = new DecimalFormat( pattern);

เมธอด toUpperCase : เปลี่ยนข้อความเป็นตัวพิมพ์ใหญ่

รูปแบบการใช้งาน

ข้อความ.toUpperCase( )

เมธอด toLowerCase : เปลี่ยนข้อความเป็นตัวพิมพ์เล็ก

รูปแบบการใช้งาน

ข้อความ. toLowerCase( )

การตัดคำด้วยเมธอด substring

รูปแบบการใช้งาน

ข้อความ. Substring( ตำแหน่งเริ่มต้นของคำที่การเหลือไว้ ,จำนวนตัวอักษรที่ต้องการเหลือไว้);

การแทนที่คำด้วยเมธอด replace

รูปแบบการใช้งาน

ข้อความเดิม.replace( คำที่จะถูกแทนที่, คำใหม่ที่แทนที่);

เมธอดที่ใช้ตัดช่องว่างด้วย trim

รูปแบบการใช้งาน

ข้อความ.trim( );

เมธอด split: แยกข้อความออกเป็นส่วนๆ

รูปแบบการใช้งาน 

ข้อความ.Split(“อักษรที่ใช้ในการแบ่งข้อความ”);

เมธอด length : หาความยาวของข้อความ

รูปแบบการใช้งาน

ข้อความ.length( )

เมธอด floor : ปัดเศษทศนิยมลง

รูปแบบการใช้งาน

Math.floor(ตัวแปร หรือเลขทศนิยม);

เมธอด ceil : ปัดเศษทศนิยมขึ้น

รูปแบบการใช้งาน

Math.ceil(ตัวแปร หรือเลขทศนิยม);

เมธอด round : ปัดทศนิยมตามหลักคณิตศาสตร์

รูปแบบการใช้งาน

round (เลขทศนิยม, ตำแหน่งที่ต้องการปัดเศษทศนิยม);

เมธอด random : สุ่มตัวเลขทศนิยม 

รูปแบบการใช้งาน

Math.random( );

• เมธอดเพื่อการคำนวณทางคณิตศาสตร์

นอกจากเมธอดทางคณิตศาสตร์ที่ได้กล่าวก่อนหน้านี้แล้ว ยังมีเมธอดคณิตศาสตร์อื่นๆ ที่ช่วยในการคำนวณทางคณิตศาสตร์ และการแปลงตัวเลขรูปแบบต่างๆ มาให้ใช้งานกันมากมาย ดังตารางต่อไปนี้

เมธอดทางการคำนวณ

• เมธอดเกี่ยวกับวันที่ และเวลา

คลาส Calendar : แสดงวันเดือนปี และเวลา

รูปแบบการแสดงวันที่ด้วยคลาส Calendar

Calendar  ชื่อออบเจ็กต์ = Calendar.getInstance( );

System.out.format( “%รหัสแสดงผล” ,ชื่อออบเจ็กต์ );

คลาส Date: แสดงวันเดือนปี และเวลา 

ก่อนที่จะใช้งานต้องทำใช้คำสั่ง 

import java.util.Date; 

import java.text.*;  

รูปแบบการใช้งาน

Date ชื่อออบเจ็กต์ = new Date( );

คลาส Date: แสดงวันเดือนปี และเวลา 

หรือ รูปแบบการใช้งาน

Date ชื่อออบเจ็กต์ = new Date( );

SimpleDateFormat ชื่อออบเจ็กต์ = new SimpleDateFormat(รูปแบบที่ต้องการแสดง);

รหัสแสดงผล

เมธอด

เมธอดคืออะไร

• เมธอด (Method) คือ ความสามารถในการทำงานของออบเจ็กต์ มันถูกสร้างขึ้นมาพร้อมกับการสร้างออบเจ็กต์ ซึ่งออบเจ็กต์ที่สร้างจากคลาสเดียวกันก็จะมีรายการของเมธอดต่างๆ เหมือนกัน 
• การที่ออบเจ็กต์มีเมธอดจะช่วยให้ผู้ใช้งาน ไม่ต้องกังวล หรือไม่ต้องสนใจว่า จะมีวิธีการทำงานภายในเมธอดเป็นอย่างไร สนใจเพียงแค่ใช้งานอย่างไร ช่วยให้เมธอดที่มีไม่ถูกยุ่งย่ามก้าวก่ายโดยไม่จำเป็น 

อาร์กิวเมนต์และพารามิเตอร์

เมธอดหลักและเมธอดย่อย

เมธอดหลัก

• สร้างขึ้นเพื่อเรียกเมธอดอื่นๆ ขึ้นมาทำงาน
• มีการเข้าถึงเมธอดหลักแบบสาธารณะ(public) สามารถนำเมธอดหลักไปใช้ได้กับทุกๆ คลาส
• สามารถเรียกใช้งานได้ทันทีไม่ต้องผ่านออบเจ็กต์
• ไม่มีการคืนค่ากลับไปที่เมธอดอื่น
• รูปแบบการสร้างเมธอดหลัก

public static void main(String[ ] args)

{

    รายละเอียดการทำงานในเมธอด

}

• สำหรับเมธอดย่อยทั่วๆ ไปที่ไม่ใช่เมธอดหลัก อาจเป็น static method ,instant method, contructor method, Overloading method หรือ Overriding method ก็ได้ แต่ละชนิดมีโครงสร้างไม่เหมือนกับเมธอดหลัก ส่วนประกอบบางอย่างอาจมีหรือไม่มีก็ได้ตามแต่ลักษณะการทำงาน

• รูปแบบการสร้างเมธอดย่อย

การเข้าถึงเมธอด ชนิดของข้อมูลที่จะส่งกลับออกไป ชื่อเมธอด (ลักษณะของตัวแปรส่ง ชื่อตัวแปรส่ง)

{

รายละเอียดการทำงานในเมธอด

}

Method รูปแบบต่างๆ

เมธอดมีอยู่ด้วยกัน 5 ประเภทแบ่งตามลักษณะการทำงานดังนี้

• ประเภทที่ 1 : static method  เป็นเมธอดที่เรียกใช้ตัวแปรได้ทันที ไม่ต้องมีการสร้างออบเจ็กต์ขึ้นมาเพื่อเรียกใช้ตัวแปร เช่น การคำนวณทางคณิตศาสตร์  ซึ่ง static method จะรับค่าที่ผู้ใช้ต้องการคำนวณ และทำการคำนวณ แล้วส่งผลลัพธ์กลับไปยังผู้ใช้ 

ตัวอย่าง static method

• ประเภทที่ 2 :instance method เป็นเมธอดทั่วๆ ไปที่สร้างขึ้นมาใช้กันบ่อยๆ เมธอดแบบนี้จะไม่มีคำว่า static อยู่ข้างหน้าตัวแปร เมื่อจะเรียกใช้ method ประเภทนี้ จะต้องมีการสร้างออบเจ็กต์ขึ้นมา

ตัวอย่าง instance method 

• ประเภทที่ 3 : constructor method /  constructor คือเมธอดที่มีชื่อเดียวกับคลาส ซึ่งเมื่อออบเจ็กต์ใดๆ ถูกสร้างขึ้นมาจากคลาสแล้ว เมธอดนี้จะเริ่มทำงานทันทีเป็นเมธอดแรก (ปกติมักจะใช้กำหนดค่าเริ่มต้นของการทำงาน)

ตัวอย่าง constructor method

• ประเภทที่ 4 : Overloading method  คือ เมธอดหลายเมธอดที่มีชื่อเดียวกัน แต่มีชนิดของตัวแปรต่างชนิดกัน หรือจำนวนอาร์กิวเมนต์ไม่เท่ากัน เพราะงานบางงานอาจใช้ชื่องานเดียวกัน แต่ต้องมีการแยกแยะว่า มีการส่งค่าตัวแปรชนิดใดมา เช่น ถ้าส่งค่าตัวแปรมาเป็น Integer ก็ให้ทำงานในเมธอดหนึ่ง ถ้าส่งมาเป็น String ก็ให้ทำงานในอีกเมธอดหนึ่ง 

ตัวอย่าง Overloading method

• ประเภทที่ 5 : Overriding method   คือ เมธอดหลายเมธอดที่มีชื่อเดียวกัน ชนิดของตัวแปรเหมือนกัน แต่เขียนโปรแกรมในลักษณะที่เมธอดหนึ่งอยู่ในคลาสแม่ อีกเมธอดหนึ่งอยู่ในคลาสลูก ซึ่งเมื่อมีเมธอดชื่อซ้ำกัน รับค่าของตัวแปรเหมือนกันปรากฏในคลาสลูกโปรแกรมจะทำงานตามคำสั่งในคลาสลูกโดยอัตโนมัติ ซึ่งส่วนนี้เราจะอธิบายอย่างละเอียดในบท Inheritance 

ตัวอย่าง Overriding method

เริ่มต้นเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ ( OOP )

การเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุคืออะไร

• โปรแกรมที่จะรองรับงานของเราได้นั้นมักจะซับซ้อนเกินกว่าการเขียนโปรแกรมแบบ Structure Programming จะทำได้ผลดีพอแนวคิดของการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุจึงถูกคิดขึ้นมารองรับงานที่ซับซ้อน
• เทียบการเขียนโปรแกรมแบบ OOP กับรถยนต์ อย่างแรกโปรแกรมแบบ OOP แยกเป็นชิ้นส่วนที่มีมาตรฐานเหมือนรถยนต์ ซึ่งเราเรียกชิ้นส่วนนั้นว่า วัตถุ หรือ Object
• พอมองเป็น Object ก็ง่าย เราจะถอดเข้าถอดเปลี่ยนด้วยชิ้นส่วนใดก็ได้ ขอให้มันมีมาตรฐานเดียวกัน (เหมือนที่เรามองว่า เราถอดเปลี่ยนชิ้นส่วนรถยนต์ได้สะดวกนั่นเอง) ฉะนั้นมันก็ง่ายที่เราจะยอมให้ใครหลายๆ คนมาช่วยสร้างรถยนต์ หรือปรับแต่งรถยนต์
• พอทุกคนที่เข้ามาช่วยกันสร้าง ช่วยกันใช้ Object ก็ทำให้ Object ต่างๆ ที่ประกอบกันนั้นทำงานได้สอดคล้องกันง่าย ซอฟต์แวร์ที่สร้างด้วย OOP จึงทำได้รวดเร็วขึ้น เพราะมีมาตรฐานที่ทุกคนทั่วโลกเข้าใจในแบบเดียวกัน

องค์ประกอบพื้นฐานของ OOP

1. Object : ออบเจ็กต์

• ออบเจ็กต์เป็นสิ่งแรกที่ต้องทำรู้จักเมื่อจะเขียนโปรแกรมแบบ OOP เพราะสิ่งต่างๆ ใน OOP เราจะมองเป็นออบเจ็กต์ เช่น ออบเจ็กต์รถยนต์ Honda, ออบเจ็กต์รถยนต์ Toyota เป็นต้น
• ความเป็นออบเจ็กต์จะแสดงให้เห็นชัด (หรือแยกแยะ) ด้วยสิ่งที่เรียกว่าคุณสมบัติเฉพาะ (Attribute) และความสามารถในการทำงาน (Method) ของออบเจ็กต์นั้นๆ 

2. Class : คลาส

• ก่อนที่จะสร้างออบเจ็กต์ขึ้นมาได้เราต้องสร้างคลาสขึ้นมาก่อน คลาสก็เปรียบเสมือนแม่แบบ หรือพิมพ์เขียว ในการสร้างออบเจ็กต์ต่างๆ ขึ้นมาก
• ออบเจ็กต์ที่สร้างมาจากคลาสเดียวกันอาจมีรายการของคุณสมบัติที่เหมือนกัน, มีความสามารถที่เหมือนกัน แต่จะแตกต่างกันด้วย ค่าของคุณสมบัติต่างๆ 

3. Method : เมธอด 

• เมธอด (Method) คือ ความสามารถในการทำงานของออบเจ็กต์แต่ละตัว เช่น ภายในคลาสรถยนต์ มีออบเจ็กต์จะมีเมธอดต่างๆ เช่น การติดเครื่อง, การวิ่ง, การหยุดรถ เป็นต้น

การสร้างคลาส 

• รูปแบบการสร้างคลาส

การเข้าถึงคลาส Class ชื่อคลาส 

{ การประกาศแอตทริบิวต์

การประกาศเมธอด 

{

ชุดคำสั่งของเมธอด

}

}

ตัวอย่าง

การสร้างแอตทริบิวต์

• รูปแบบการสร้างแอตทริบิวต์

การเข้าถึงแอตทริบิว ชนิดข้อมูล ชื่อแอตทริบิวต์;

• รูปแบบการสร้างเมธอด

การเข้าถึงเมธอด ชนิดของข้อมูลที่จะส่งกลับออกไป ชื่อเมธอด (ลักษณะของตัวแปรส่ง ชื่อตัวแปรส่ง)
{
รายละเอียดการทำงานในเมธอด
}

การสร้าง และใช้งานออบเจ็กต์

• รูปแบบการสร้างออบเจ็กต์
• รูปแบบที่ 1

ชื่อคลาส ชื่อตัวแปรออบเจ็กต์ ;

ชื่อตัวแปรออบเจ็กต์ = new ชื่อคลาส();

• รูปแบบที่ 2

ชื่อคลาส ชื่อตัวแปรออบเจ็กต์ = new ชื่อคลาส();

การเข้าถึงแอตทริบิวต์ และการใช้งานเมธอด

ตัวอย่าง

คุณสมบัติพื้นฐานของ OOP

1. Inheritance : สืบทอดคลาส

• Inheritance เป็นการแสดงความสัมพันธ์แบบสืบทอดคุณลักษณะ และพฤติกรรม ถ้าจะยกตัวอย่างง่ายๆ ก็เช่นพ่อแม่มีผิวสีดำ ลูกที่เกิดมาก็จะมีผิวดำ เช่นกัน

2. Encapsulation : ซ่อนรายละเอียดไว้ภายใน

• ตัวอย่างการซื้อน้ำอัดลมจากเครื่องขายน้ำอัตโนมัติที่ผ่านมา ถ้าเราเป็นผู้สร้างออบเจ็กต์เครื่องขายน้ำขึ้นมาเราจะต้องสร้างฟิลด์และเมธอดขึ้นมาอีกจำนวนหนึ่งเพื่อให้เครื่องขายน้ำทำงานได้ ซึ่งฟิลด์และเมธอดเหล่านี้คนซื้อน้ำอัดลมจะไม่รู้เลยว่ามีอยู่ เช่น ฟิลด์เก็บจำนวนน้ำอัดลมแต่ละประเภทที่เหลืออยู่ เป็นต้น

3. Polymorphism : รูปแบบการใช้ที่หลากหลาย

• เป็นคุณสมบัติหนึ่งใน OOP ที่อธิบายได้ง่ายๆ ว่า ทำให้การใช้งานเมธอดเดียวกันมีหลายรูปแบบคือ แต่ละครั้งที่เรียกใช้เมธอดนั้นอาจให้ผลลัพธ์ที่ต่างกันได้ 
• ยกตัวอย่างเช่น ถ้าเรามีคลาส Shape ซึ่งเป็นคลาสต้นแบบของรูปทรงต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นสามเหลี่ยม หรือสี่เหลี่ยม โดยคลาส Shape มีเมธอด Area ซึ่งใช้หาพื้นที่ของรูปทรงนั้น แล้วเราสร้างคลาสขึ้นมาอีก 2 คลาสคือ Triangle และ Rectangle ซึ่ง inherit คลาส Shape มาอีกทีหนึ่ง

ข้อดีของ OOP

• ง่ายในการแก้ไข 
• ง่ายต่อการพัฒนาความสามารถเพิ่ม 
• สะดวกต่อการนำมาใช้ใหม่ 
• ไม่ต้องระวังชื่อซ้ำ 

รู้จัก และใช้งานอาร์เรย์

ความหมายของอาร์เรย์

• อาร์เรย์ (Array) เป็นการเก็บข้อมูลชนิดเดียวกันไว้ในตัวเองได้มากกว่า 1 ค่า

• มิติของอาร์เรย์ การเก็บข้อมูลแบบเป็นชุดๆ ในอาร์เรย์ มีมุมมองของการเก็บ หรือมิติ (dimension) ได้หลายรูปแบบ จากตัวอย่างที่ผ่านมาทั้งหมด เป็นการเก็บอาร์เรย์ 1 มิติ คือเรียงต่อๆ กันไปเหมือนรถไฟ
• เราก็สามารถมีมิติของอาร์เรย์รูปเป็น 2 มิติ (เหมือนรูปแบบของตาราง) หรือ 3 มิติ (เหมือนรูปแบบของกล่อง) 

• มิติของอาร์เรย์

อินเด็กซ์ของอาร์เรย์

• อินเด็กซ์ของอาร์เรย์ 1 มิติ

•  อินเด็กซ์อาร์เรย์ 2 มิติ

• การใช้งานอาร์เรย์หนึ่งมิติ

การประกาศอาร์เรย์หนึ่งมิติ  สามารถประกาศได้ 2 รูปแบบ คือ

รูปแบบที่ 1 : ประกาศตัวแปรก่อนแล้วสร้างอาร์เรย์

ชนิดของข้อมูล ชื่ออาร์เรย์ [ ] ;

ชื่ออาร์เรย์ = new ชนิดของข้อมูล [ขนาดของอาร์เรย์] ;

รูปแบบที่ 2 ประกาศตัวแปรพร้อมกับสร้างอาร์เรย์

ชนิดของข้อมูล ชื่ออาร์เรย์ [ ] = new ชนิดของข้อมูล [ขนาดของอาร์เรย์] ;

• การแทนค่าข้อมูลลงในอาร์เรย์

รูปแบบที่ 1 : แทนค่าข้อมูลลงในตำแหน่งของอาร์เรย์โดยตรง 

ชื่ออาร์เรย์ [อินเด็กซ์] = ค่าของข้อมูล

รูปแบบที่ 2 : แทนค่าข้อมูลลงในอาร์เรย์แต่ละตำแหน่งด้วยคำสั่งเดียว

ชนิดของข้อมูล [] ชื่ออาร์เรย์ = {ค่าข้อมูล 1, ค่าข้อมูล 2, ค่าข้อมูล 3,....., ค่าข้อมูล n };

การเรียกใช้อาร์เรย์

ชื่ออาร์เรย์ [อินเด็กซ์];

อาร์เรย์ 2 มิติ

• ตัวแปรอาร์เรย์ที่เก็บข้อมูลได้มากกว่าหนึ่งแถว โดยถ้าเป็นตัวแปรอาร์เรย์ที่เก็บข้อมูลได้ 2 ชั้น จะเรียกว่าตัวแปรอาร์เรย์ 2 มิติ ซึ่งสามารถเปรียบเทียบได้กับตารางที่มีทั้งแถว และคอลัมน์ โดยเริ่มนับหัวแถวและหัวคอลัมน์เริ่มจาก 0

รูปแบบการประกาศอาร์เรย์ 2 มิติ

ชนิดของข้อมูล ชื่ออาร์เรย์ [ ][ ] = new ชนิดของข้อมูล [จำนวนแถว][จำนวนคอลัมน์] ;

การแทนค่าข้อมูลลงในตำแหน่งของอาร์เรย์โดยตรง

ชื่ออาร์เรย์ [ตำแหน่งของแถว][ตำแหน่งของคอลัมน์] = ค่าของข้อมูล ;

แทนค่าข้อมูลทุกค่าลงในอาร์เรย์แต่ละตำแหน่งด้วยคำสั่งเดียว

ชนิดของข้อมูล  ชื่ออาร์เรย์ [][]= {{ค่าข้อมูล[0][0], ค่าข้อมูล [0][1], ....., ค่าข้อมูล [0][j] },

       {ค่าข้อมูล[1][0], ค่าข้อมูล [1][1], ....., ค่าข้อมูล [1][j] }, 

  …..

                         {ค่าข้อมูล[i][0], ค่าข้อมูล [i][1], ....., ค่าข้อมูล [i][j] }, };

การเรียกใช้อาร์เรย์ 2 มิติ  รูปแบบการเรียกใช้อาร์เรย์

ชื่ออาร์เรย์ [ตำแหน่งของแถว][ตำแหน่งของคอลัมน์] ;